Verzorging

Het konijn behoort tot de familie van de haasachtigen (Lagomorpha). Een konijn is dus, in tegenstelling tot wat veel mensen denken, geen knaagdier. Er zijn ongeveer vijftig verschillende konijnenrassen. Kleine rassen, zoals bijvoorbeeld de Nederlandse hangoordwerg, wegen ongeveer één kilo. Een Vlaamse reus kan daarentegen wel acht kilo wegen. Vaak zijn de kleine konijnen wat feller en schrikachtiger dan hun grote soortgenoten. Als u overweegt om een konijn als huisdier te kopen, is het belangrijk dat u zich van tevoren goed laat informeren. Deze huisdierenbijsluiter kan daarbij helpen.

Natuurlijk gedrag

Konijnen zijn echte groepsdieren. Ze leven niet graag alleen: houd daarom minstens twee konijnen samen in een hok. Als u twee mannetjes neemt, is de kans groot dat er vechtpartijen uitbreken wanneer de heren volwassen worden. Een ongecastreerd mannetje en een vrouwtje in één hok, geeft hele andere gevolgen: jonge konijntjes. Twee vrouwtjes of gecastreerde mannetjes kunnen in de regel wel probleemloos 'door één deur', zeker als ze op neutraal terrein (dus buiten het hok) rustig aan elkaar kunnen wennen.

Huisvesting

De grootte van het hok hangt af van het formaat van de konijnen en hun aantal. Twee kleine konijnen kunnen met 150 x 60 x 60 cm goed uit de voeten. Een konijn moet in zijn hok kunnen lopen en rechtop kunnen zitten. Konijnen kunt u prima buiten houden. Als ze buiten gewend zijn, ontwikkelen ze een wintervacht waarmee ze stevige vrieskou kunnen weerstaan. Zorg er wel voor dat het konijn zich warm kan ingraven in bijvoorbeeld een dikke laag stro. En dat het binnenhok water- en winddicht is. Plaats het hok zo dat er geen ijskoude noordenwind in kan blazen, en dat het konijn 's zomers de schaduw op kan zoeken. Konijnen kunnen slecht tegen temperatuurschommelingen. Het is daarom niet verstandig om een buitenkonijn 's winters steeds naar binnen te halen.

Het gelukkigst is het konijn in een buitenhok waar hij vrije uitloop heeft, of in een binnenhok waar hij dagelijks ook even uit mag. Laat het konijn echter nooit zonder toezicht los in huis. Elektriciteitskabels en knagende tanden vormen een bijzonder ongezonde combinatie.

Zorg in de buitenren voor een ondergrond van bijvoorbeeld gaas of tegels, om te voorkomen dat het konijn zich een weg naar de vrijheid graaft. Als het hok binnen staat, mag het niet op de tocht, bij een verwarmingsbron of in de zon staan. Als bodembedekker is stro of houtkrullen geschikt. Konijnen zijn heel schone dieren, ze doen hun behoefte het liefst in een vaste hoek van hun verblijf. In de hoek die uw konijn tot toilet bombardeert, kunt u wat kranten of kattenbakvulling op de bodem leggen. Maak het hok regelmatig schoon. Als het gaat stinken, bent u te laat!

Hanteren en verzorgen

Konijnen vinden het fijn om geaaid te worden, maar worden meestal liever niet opgetild. Als u een konijn wilt optillen, doe dat dan door één hand onder zijn lichaam te schuiven en met de andere hand zo veel mogelijk vel op de schouderbladen te pakken. Gebruik uw onderste hand ter ondersteuning: schuif deze onder het achterwerk en druk het dier zachtjes tegen u aan. Til een konijn nooit op aan zijn oren of alleen aan zijn nekvel. Kortharige konijnen moeten vooral tijdens de ruiperioden regelmatig gekamd worden. Omdat de vacht van langharige konijnen gemakkelijk gaat klitten, is het verstandig hen ook als ze niet ruien dagelijks te kammen. Houd er rekening mee dat de huid van konijnen gevoelig is; het trekken aan klitten is uit den bozen. Bij de dierenspeciaalzaak zijn borstels te koop die geschikt zijn om de tere konijnenvacht mee te borstelen.